Leo Schrade

Leo Schrade był amerykańskim muzykologiem niemieckiego pochodzenia, edytorem i historykiem muzyki. Urodził się 13 grudnia 1903 roku w Olsztynie, a zmarł 21 września 1964 roku w Spéracèdes. W latach 1923-1927 studiował na uniwersytecie w Heidelbergu u Hermanna Halbiga, a także kształcił się u Theodora Kroyera w Lipsku i Adolfa Sandbergera w Monachium. Doktorat uzyskał w 1927 roku. Od 1928 roku wykładał na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu, gdzie w 1929 roku uzyskał habilitację. Od 1932 roku był wykładowcą uniwersytetu w Bonn.

W 1937 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. W latach 1938-1958 wykładał historię muzyki na Yale University, a w latach 1962-1963 gościnnie na Harvard University. Od 1958 do 1964 roku kierował instytutem muzykologii na uniwersytecie w Bazylei. W swoich pracach zajmował się historią muzyki europejskiej, w tym średniowieczną polifonią i okresem ars nova. Redagował cztery pierwsze tomy serii Polyphonic Music of the Fourteenth Century oraz napisał monografię poświęconą Claudio Monteverdiemu. Założył i redagował serie Yale Studies in the History of Music i Yale Collegium Musicum. Był także współredaktorem czasopism „Journal of Reneissance and Baroque Music” oraz „Archiv für Musikwissenschaft”.

Na podstawie artykułu „Leo Schrade” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.